Architektura eklektyzmu i secesji

Po rewolucji 1830 r. zamiast klasycyzmu kształtuje się kierunek zwany eklektyzmem. Już prąd neoklasyczny gloryfikując sztukę archaiczno- grecką zapoczątkował kopiowanie stylów historycznych. Literatura romantyzmu opisująca bohaterskie czyny rycerzy średniowiecza zwróciła uwagę architektów na epoki romańską, gotycką i bizantyjską. Prowadzone na szeroką skalę odkrycia naukowe, wykopaliska i wydawnictwa z dziedziny historii sztuki udostępniły architektom obfity materiał naukowy. Nie powstają jednakże w tym okresie żadne dzieła architektoniczne. Projektowanie sprowadza się do kopiowania i zestawiania ze sobą najróżnorodniejszych motywów w malowniczą “romantyczną” całość. Powstają gmachy w stylach bizantyjskim, romańskim, gotyckim, mauretańskim, a nawet w egipskim. Style te nazywamy obecnie: neoromańskim, neogotyckim, neoklasycznym itd. Zdarzało się również, że w jednym obiekcie występowały motywy różnych epok, powodując niesłychany chaos form . Zjawiają się także formy antyczne lub renesansowe, lecz już tylko jako detale. Zatraca się przy tym kompletnie myśl kompozycyjną każdej epoki. Projekty dzielą się na część funkcjonalno-konstrukcyjną, Mury zwykle opracowują konstruktorzy, oraz część elewacyjną, którą architekci dorabiają do ustalonej już bryły budynku. [więcej w: deska elewacyjna, Deska Podłogowa, deska tarasowa ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: deska elewacyjna Deska Podłogowa deska tarasowa