Architektura epoki klasycyzmu

Wybujały barok, doszedłszy do form skrajnych , zawiłych i nieszczęsnych, których przewaga nad zdrowym sensem nie odpowiadała ówczesnemu smakowi, ustąpił miejsca klasycyzmowi. Prostota, naturalność i wyraz mocy założeń palladiańskich przez cały czas baroku wywierały wpływ na architekturę francuską. Styl rokoko we Francji panował we wnętrzach, wywierając swe piętno na zewnątrz w postaci stolarki wąskich i smukłych okien. Architektura zewnętrzna rokoka pozostała mniej lub bardziej powściągliwa. Włochy w wieku XVIII tracą prowadzenie. Prymat przejmuje Francja. Zmierzch formacji feudalnej oraz nowe prądy wolnościowe głoszone przez rewolucję francuską, powstawanie nowej epoki – panowania mieszczaństwa – przyczyniły się do wytworzenia się nowego stylu w sztuce, zwanego klasycyzmem. Nowe odkrycia architektury antycznej Grecji, filozofia racjonalistów francuskich, głównie J. J. Rousseau, zmieniały kierunek zainteresowań artystów. Epoka ta trwa od połowy wieku XVIII do roku 1830. Okres ten nie jest jednolity; można w nim rozróżnić szereg etapów. Początkowo rozwinął się styl Ludwika XVI, który stanowi jakby zespolenie rokoka z antykiem. Fantazyjne formy rokoka zostały tu uspokojone, wyrównane, z zachowaniem lekkości i subtelności kształtów. Dotyczyło to głównie dekoracji i meblarstwa. Na zewnątrz pozostaje spokojna forma klasyczna. Przykładem typowym tego kierunku jest Mały Trianon w Wersalu. [więcej w: klimatyzacja precyzyjna, meble pracowniczne, izolacja dachu płaskiego ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: izolacja dachu płaskiego systemy do drzwi przesuwnych śląskie tworzenie stron internetowych w sosnowcu