Otto Wagner

Skutki tej epoki były opłakane. Zarysował się kompletny upadek sztuki; który trwał do końca XIX wieku. Próbę uratowania sytuacji podął niemiecki architekt Otto Wagner. Odrzucił on wszelkie formy historyczne i zamiast nich wprowadził bryły geometryczne o liniach zmiękczonych, odchylonych od pionu, lekko wygiętych. Negliżując w zasadzie wszelkie formy historyczne, odrzucił także formy wynikające z potrzeb konstrukcyjnych (np. gzymsy) , zamiast detalu historycznego rozwijał detal , oparty na stylizacji ornamentu roślinnego. Naśladowcy Wagnera wypaczyli zupełnie jego myśl, ozdabiając ściany dekoracjami, przy czym miejsce wprowadzenia detalu nie wynikało z przesłanek konstrukcyjnych, lecz było całkowicie przypadkowe, dobrane raczej po malarsku. Płaskie ozdoby gipsowe, pierścienie przez które przepuszczano trzy równoległe listwy (środkowa nieco, dłuższa), wirujące kwiaty roztańczone wstęgi, płytki glazurowane itp. ozdoby urozmaicały gładkie powierzchnie ścian. Z. czasem zaczęto wprowadzać dziwaczne kształty otworów okiennych w formie podkowy lub o kształtach innych przypadkowych figur, nie pozostających w żadnym logicznym związku z całością budowli. Kierunek ten, trwający niezbyt długo, zostawił po sobie w miastach europejskich dość dużą spuściznę, jeszcze gorszą niż romantyzm, Nazwano ten kierunek secesją. Pozbawiony zupełnie logiki i myśli konstrukcyjnej związanej z właściwościami materiałów, niezgodny z zasadami sztuki budowlanej, rozszerzany wskutek bezdusznego naśladownictwa, zagubił się zupełnie i zniknął. [hasła pokrewne: deski elewacyjne, Letniskowe domy drewniane, deski na taras ]

Tags: , ,

Comments are closed.